x-max 250'yi neden sattım...

başlığı yazarken kararsız kaldım. başlık olarak "neden bir daha yamaha almayacağım" da yazabilirdim zira. her ne kadar yamaha motosikletlerin tasarımlarını ve tarzını çok beğeniyorsam da tövbe ettim, bir daha yamaha motosiklet kullanmayacağım. nedenini size anlatayım:

blogumun takipçileri bilir, iki sene boyunca yaz-kış her gün yamaha x-max 250 kullandım, çok da memnundum motorumdan. benim ihtiyacıma ve özel koşullarıma çok uygundu.

gelin görün ki yamaha türkiye'nin satış sonrası hizmetlerinden çok muzdarip oldum. benim yamaha kullanıcısı olduğum dönemde yamaha türkiye "beldeyama" olarak geçiyordu ve koç grubunun şirketlerinden beldesan ile yamaha ortaklığı ile satış sonrası hizmetler yürütülüyordu. x-max'i sattığım mart 2011 civarlarında bu ortaklık bozuldu ve yamaha, türkiye operasyonunu kendisi yapmaya karar verdi. beldeyama döneminde çok kötü olan satış sonrası hizmetler bu geçiş döneminde hepten berbat bir hal aldı.

birincisi yamaha'nın genel olarak türkiye'de, özelde de istanbul'da servis sayısı yetersiz, ben motosikletlerimi yetkili servis harici kimseye elletmediğim için iyi bir servis bulmak benim açımdan çok kritik. bu amaçla önce evime en yakın yetkili servisi kullanmaya başladım: yıldız ticaret - ümraniye serviste bir usta ve bir kalfa çalışıyor.  motoru alırken muayene için de buraya götürmüştüm ve motorumun benden önceki sahibi bu servisi rahatlıkla önerebileceğini söylemişti. bir süre sonra herhangi bir sorun yokken bakım için servise gittim. bütün bakımları yapıldı, tertemiz teslim aldım. servis hizmeti sırasında motorumun başındaydım. her zaman olduğu gibi neler yaptıklarını ve neden yaptıklarını dikkatle sormuş ve takip etmiştim. ilk seferde servisten memnun kalmıştım.

ikinci sefer gittiğimde servisin yeri değişmişti ve artık motorun sahibinin servise girmesine izin vermiyorlardı. zaten de atölyeye girmek ancak bir asansör ile mümkündü ve içeride pek yer de yoktu. bu yüzden ben de girmeyi pek istememiş, servis sırasında motorumun başında durma kuralımı ihlal etmiştim. ama ilk seferden bir miktar güven oluşmuştu. servis hizmetini aldım, parasını ödedim. motoruma atladım, daha 5 km gitmemiştim ki motorumun ön tarafında bulunan üçgen şekilli grenaj parçası düştü. tam önde duran bu parça düşünce motorla üzerinden geçtim ve plastik parça kırıldı (neyse ki daha büyük bir kaza olmadı). normal koşullarda düşmesi olanaksız bu parça, büyük olasılıkla far kontrolü için açıldı ve sonra yerine takıldı ama vidalarının takılması unutuldu. başka türlü beş yerden vidalı bu parçanın düşmesi mümkün değil.

şirkete varınca arayıp durumu aktardım. akşam iş çıkışı geleceğimi ve onların da bakmasını istediğimi söyledim. amacım hasarımı tazmin etmeleriydi elbette. ancak akşam iş çıkışı gittiğimde (ramazan ayı olması nedeniyle) usta gitmişti. orada bulunan kalfaya ve satışta duran kişiye durumu anlattım. orucun verdiği gerginlik ile olayı büyüttüler. satışta duran adam motoruma tekme attı, bağırıp çağırıp küfürler etmeye, tehdit ve hakaretlere başladı. ben de onlara polis çağıracağımı söyledim. olaylar iyice kötüleştiği bir sırada usta geldi ve 'benim servisten çıktıktan sonra başka bir servise gidip diğer serviste oluşan hasarı da onlara mal etmeye çalıştığımı' ya da 'vidaları çalıp suçu onlara atmaya çalışıyor olabileceğimi' savundu, açıkça zararımı karşılamayacaklarını söyledi. artık söyleyecek birşey kalmamıştı, oradan ayrıldım.

oradan ayrılırken çok sinirliydim, savcılığa başvurmayı düşünüyordum. ama sonra araya başka işler girdi, zaman olmadı. en azından yamaha'ya bildireyim dedim ve tüm koç, beldeyama ve yamaha yetkili adreslerine e-postalar gönderdim. olayı, yaşadığım mağduriyeti ve bana reva görülen muameleyi anlattım. hiçbir e-postama yanıt dahi gelmedi.

geriye yapacak birşey kalmayınca eli mahkum yeni bir servis arayışına girdim. bu sefer bakım için iş yerime yakın olan kızıltoprak'a gitmeye karar verdim. beldeyama'nın sayfasında kızıltoprak'ta da yetkili satıcı ve servis görünüyordu.

adrese gittim. servisten sorumlu bayan ustalarının bir süre önce işten ayrıldığını ama motorumda herhangi bir arıza yoksa kalfanın bakabileceğini söyledi. ben de rutin bakım olduğu için kabul ettim (yine benim hatam işte). motorun tüm bakımları yapıldı, herşey yerli yerine takıldı, kalfa sürüş öncesi son testleri yapıyordu. bu arada motorun hararetini kontrol etmek istedi, ben fanda sorun olabileceği konusunda uyarmış olmama karşın "fan şimdi devreye girer, şimdi devreye girer" diyerek sürekli harareti yükseltti ve sonunda motorun contaları fan devreye girmediği için yandı. meğersem fanın motoru yanmışmış ve fan uzun zamandır çalışmıyormuş. oldu mu sana hasar birken iki.

aslında bu da servisin hatası olmasına karşın sorun etmedim ve hemen yapılmasını istedim. parayı da peşin ödedim. ancak işler öyle kolay değil. yanan contanın yerine yenilerinin gelmesi tam 2 ay ve 10 gün sürdü. lojistiğin bu kadar ilerlediği, bir kargonun en çok iki günde amerika'ya bile ulaştırılabildiği bir ortamda hollanda'dan istediğim parçalar iki ay ve on günde geldi. bu arada motorum serviste yattı. bu kadar uzun bir sürede servis bir usta ile anlaşıp düzenli çalışma ilişkisi kuramadığı için benim motorumu yapması için eski ustasıyla geçici bir anlaşma yaptı, usta benim motoru söküp yeniden topladı.

iki ay on gün motorumun serviste yatmış olması yetmiyormuş gibi bu işlem bana 700 TL'ye mal oldu. kanımca sorun tamamen yamaha'nın ve yetkili servisinin hatasıydı ama cezayı ben çekiyor, kendi param ile yamaha'nın satış sonrası hizmetlerinde rezil oluyordum.

yine de bunca zaman sonra motoruma kavuşmuş olduğum için sevinçliydim. bir yıl kadar motorumu yine sorunsuz kullandım. sonunda motorumun muayene günü yaklaşınca mecbur yine bakımın yolunu tuttum. bu arada contalarımın yanmasına neden olan servis yamaha ile anlaşmasını bitirmiş ve servisi çoktan kapatmıştı. zaten açık olsa da oraya gitmeyecektim ama elimdeki seçenekler de birer birer azalıyordu. neyse ki delta bisiklet kızıltoprak'taki mağazasının arkasında bir yamaha yetkili servisi açmıştı. bu yeni yerde başıma gelecek yeni şeylerin korkusu ile bu servisin yolunu tuttum.

önceden telefonla aramış ve randevu istemiş olmama karşın yerim başkasına verilmişti. sorun etmedim, bekledim. tek usta çalışıyordu, saygı gösterdim. neyse ki epey bir bekledikten sonra sıra bana geldi. motorumu rampaya çıkartıp yükseltmeye başladı, yeni aldığım yükseltilmiş ön camım neredeyse tavana çarpıyordu, yüreğim ağzıma geldi, milimetreler kala durdu. her an birşeylerin ters gideceğini ve motoruma bir hasar geleceğini düşünüyordum.

sonra ustanın yaptıklarını izlemeye ve sorular sormaya başladım. sorular sordukça ustanın güvenilirliği ve iş bilirliği konusunda ikna oldum. yamahaları yeni öğreniyordu ama motosikletlerden çok iyi anlıyordu. motorumun her yerini kontrol etti. bazılarını unuttu, onları da ben hatırlattım. servislerde yaşadığım sorunlardan, bir türlü gelmeyen yedek parçalardan konuştuk. bana söylediği en önemli söz "yamaha'nın muhteşem motorlar üretiyor olduğu ama satış sonrası hizmetleri tüm türkiye'de honda'nın daha iyi çözmüş olduğu" oldu. burada da arka freni değiştirtemedim mesela parça yokluğundan...

önceki serviste motorumun açıldığını şıp diye anladı. önceki bakımda yalnız contalar yanmamıştı, artık motorum yağ yakmaya da başlamış ve yataklar da hasar görmüştü. yağ filtresini değiştirirken içinde bir sürü minik metal parçaları buldu.

o haliyle ertesi gün motorum muayeneden geçti. ama aynı gün motoru yok pahasına sattım. artık yamaha bana fazlasıyla yetmişti... sanıyorum bir daha neden yamaha almayacağımı şimdi anlamışsınızdır... şimdi artık bir tek esengül kardeşler honda ile çalışıyorum ve çok mutluyum...

bilanço

ilk motosiklet kullandığımda 14 yaşındaydım ve bir kez üzerine oturmam yetmişti. bunun tam bana göre olduğunu biliyordum.
kendi motosikletimi alıp düzenli kullanmaya başladığımda ise 31 yaşındaydım (bu ara dönemde de yalnızca bisiklet kullandım. motosiklete hiç binmedim). son üç yıldır motorda birçok irili ufaklı kazalarım oldu. bunları hiç yazmamıştım, ama 'tarihe kayıt düşmeden' unutmak istemiyorum:

1- motosikletimiz yokken meltem'le birlikte 'honda'dan eğitim aldık. kendi motorumuzu ise ancak eğitimden bir yıl sonra alabildik. eğitimde öğrendiklerimizi ve deneyimlediklerimizi çoktan unutmuştuk. bu yüzden CBF 150'yi alınca önce yaşadığımız sitenin içinde turlayarak öğrendiklerimizi hatırlamaya çalıştık. bol bol dur-kalk yaptık. sonra ben site çevresinde gezinmeye başladım. sonra çekmeköy'ün içinde. en sonunda da çavuşbaşı ve polonezköy taraflarına doğru orman içi sürüşler başladı. yaklaşık bir ay içinde birçok meziyeti iyi-kötü kazanmıştım.
hedefim uzun yol yapmak olduğundan arkadaşlarımla bir sürüş ayarladım. hep birlikte ağva'ya gidelim diye kararlaştırdık. ağva'nın yolları (şile'den sonraki bölüm) kötü ve virajlı olmasına karşın bu deneyimleri de edinmem gerektiğinden, biraz da cahil cesaretinden çıktık yola.
o gün 6 motor toplu sürüş yapıyorduk. ben motosiklet konusunda deneyimsiz ve toplu sürüşün kendi zorluklarından habersiz olduğumdan tamamen kendi hatamla düştüm. aynadan arkamı kontrol ederken önümdeki BMW F650'nin yavaşladığını göremedim. gördüğümdeyse benim için epey geç olmuştu zira BMW bana göre oldukça kısa bir mesafede frenlemişti. hızla arkadan yaklaştığım zeynep'e ve yeni motoruna çarpmamak için frenlere asılmamla motorun beni yere çakması bir oldu. ön frenlere panik halde asılınca kilitlendi ve yere düştük birlikte (neyse ki yüksek düşüş biçiminde değildi). o ana ilişkin olarak hatırladığım en önemli şey yere düşmemle arkama baktığım ve arkamdan gelen motorların üzerime gelip gelmediklerini kontrol ettiğimdir. arkamdan sürüş yapan arkadaşlarım yanımdan geçtiler ya da durdular ama asıl önemlisi arkamızdan bir tır geliyordu üzerimize hızla. ben tır'ı farkettiğim anda motoru bırakıp yolun kenarına koşmaya başladım. CBF yolda yan yatmış duruyor ve tır üzerine geliyordu. neyse ki yol boştu ve tır sürücüsü motora zarar vermeden şerit değiştirmeyi başardı.
hiç kimseye birşey olmamıştı. ben yere düştüğüm sırada kaskı yere vurdum. kaskta birkaç çizik oluştu ama bana herhangi birşey olmadı. bir tek montun kolu yırtıldı ve kolum hafif kanadı. o gün sürüşe devam ettim. hep birlikte ağva'ya gittik, orada kamp yaptık ve ertesi gün döndük. hala o etkinliği çok keyifli ve heyecanlı hatırlarım. ama başka bir kaza nedeniyle parçaların değiştiği güne kadar motorun üzerinde epey bir miktarda çizik kaldı.

2- en ciddi kazamı yine CBF 150 ile yaptım. yamaha'nın serviste yattığı bir dönemde honda ile işe gidiyordum. daha evden çıkalı 10 dakika bile olmamıştı. her gün ekmek aldığım fırının önündeki yokuşu tırmandım. her gün üzerinden geçtiğim köprüye doğru yokuş aşağı seyrediyordum ki yan yoldan arka arkaya iki tane inşaat kepçesi geldiğini gördüm. kepçeler inşaata yük taşıyorlardı.
ben ana yolda olduğumdan kepçenin duracağını düşündüm, durmadı ve gelmeye devam etti. gelişi tehlikeli bir hal alınca korna çalmaya başladım ama kepçe operatörü gelmeye devam etti. frenlere asıldım ama kepçe artık hem çok yakındı, hem de hala gelmeye devam ediyordu. en sonunda kepçeyle kafa kafaya çarpıştık. ben yere düştüm ve kepçenin benim ve motorun üzerinden geçeceğini düşündüm. neyse ki kepçe operatörü bana çarptıktan sonra durdu.
motorumun ön tarafı ağır hasar almıştı. benim göğsüm de şiddetli bir biçimde ağrıyordu. kafamı da yere vurmuştum ama kaskım olduğundan kafamda bir sorun yoktu. yine montum da üzerimde olduğundan fazla yaralanmamıştım. bir tek dizim bir yerlere çarpmıştı ve ağrıyordu.
çok korktum ama durumum kötü değildi. polis çağırdım. polis'i üç kere aradım, telefonu açar açmaz ilk sordukları "yaralı var mı?" oldu. bir motosiklet ile bir kepçenin çarpıştığı bir ortamda yaralı olmayacağını nasıl düşünebiliyorlar anlamıyorum. en sonunda çok sert bir biçimde çağırmam gerekti gelmeleri için. etrafta 7 kadar inşaat işçisi toplanmıştı ve ben de yaralıydım. beni çok kolay hırpalayabilirlerdi. neyse ki inşaat şirketi yöneticileri çabuk geldiler ve bana çok iyi davranıp özür dilediler. sigortaları motorumda oluşan bütün hasarı karşıladı (neredeyse motor pert oluyordu).
kazada kepçe sürücüsünden şikayetçi olmadım. ama sonradan keşke olsaydım diye düşündüm. çünkü operatör kaza anını "kavşağa yaklaştığım sırada arkama bakıyordum. seni görmedim." diye anlattı. bu kadar kötü araç kullanan birisinin serbestçe kepçe kullanmaması için şikayet etmem yerinde olurdu. ama ekmeğiyle oynamak istememiştim o an.
yaklaşık 2 ay boyunca bu kaza yüzünden spordan ve motordan men edildim. kaburgalarımda çatlak olduğundan 2 ay kadar zorlukla nefes aldım.

3- x-max ile yaptığım yegane kaza tam satmaya karar verdikten sonra gerçekleşti.
akşam yorgun argın sürüş yapıyordum. stresli bir dönemimdeydim herhalde ki oldukça gergin ve süratli kullanıyordum. dudullu'da, imes'in arka tarafında giderken ışıklara yaklaştım ve o anda ışık sarıya döndü. tüm istanbullu sürücüler gibi (!) ışık kırmızıya dönmeden geçmek için ben de hızlandım. ancak yanlış hesap bağdat'tan dönermiş. önümdeki araç sarıyı görünce frenledi, benim yaptığım hatayı yapmadı.
onun geçmediğini görünce frenlere asılıp kıvırma hareketi ile yırtmaya çalıştım gerçi ama aradaki mesafe çok kısalmıştı. arabanın arka tamponunun sol köşesine motorun arka lastiği hizasında bir nokta ile dokundum. dokunmam ile dengemin bozulması bir oldu ve gidonun topuzu ile fren kolu bagaj kapağının üzerinde derin sayılabilecek bir sıyrık izi açtı.
meğersem adam da aracını satmaya çalışıyormuş. ikimizin araçları da tam satış öncesi hasar görmüştü. ama benim trafik sigortam onun hasarını karşıladı. ben ise motorun satışını hızlandırıp bir an önce elimden çıkardım.
hemen hemen her zaman çok dikkatli sürüyor olmama karşın arada böyle dikkatsizlikler oluyor.

bu üç kaza dışında bir iki ufak olayım da var. bu önemsizlere de kısaca değineyim:
1- x-max ile sabah trafiğinde işe gitmeye çalışıyordum. kırmızıda durmuş araçların sağından sağından sakince giderken duran taksilerden bir tanesi aniden ve hiçbir belirti yokken sağdaki yola sapmaya karar verdi ve bana dokundu. motorla birlikte kaldırımın üzerine düştüm. ama iki tarafta da hasar olmadığından konu çabucak kapatıldı.
2- bağdat caddesi'nden ethem efendi caddesi'ne dönerken ışıklar var. bize yeşil yandığında dönüş yaptım ancak yayalara da yeşil yanıyordu ve yayalar geçide inmişlerdi. bunu görünce her zaman olduğu gibi durdum ama arkamdan gelen adam durmadı ve bana arkadan çarpıp x-max'i yere devirdi. neyse ki motorda bir sorun olmadı. ama hala adamın ne düşünerek yürümeye devam ettiğine hayret ederim. hadi beni görmedi yayaları da mı görmüyordu?
3- balaban ile uzun bir motor yolculuğuna çıkmak için yenikapı vapur iskelesi'nde buluşacaktık. ben biraz geciktiğim için acele ediyordum. benim saatime göre vapura 5 dakika kalmıştı ve ben iskelenin önündeki kavşaktaydım. vapura çok az kaldığından araçların arasından yavaş yavaş en öne kadar geçtim. tam en öne geldiğimde yeşil yandı. düzgünce motoru kaldırıp hareket ettim ama o anda arkamdan birisi arka tekerleğime dokunarak dengemi bozdu. neyse ki CBF hemen toparladı kendisini ve düşmedim.

bir de kazaya ramak kalan olaylarım var. ne yazık ki bunlardan çok var. ne de olsa istanbul trafiği. ne üzücü ki bunlar hep yayalar ile ilgili konular. geçitten geçmek yerine duran arabaların arasında yürüyen yayalar, bahar geldiğinde dalgın dalgın dolaşan öğrenciler, akşam evine gitmek için acele eden yayalar...

umarım en kötüleri bu kadar olur...

kara sevda

kara sevdaya düştüğüm motor da bildiğin kurye motoru...

bu nasıl bir kara sevdadır arkadaş, anlamıyorum ki? günlerdir kendime resmen soğuk hava ve yağmur ile işkence ediyorum. yine de kendimi araba almaya ikna edemiyorum. günlerdir işe sıçan gibi ıslanmış gidiyorum, eve sıçan gibi ıslanmış ve üşümüş dönüyorum. yine de üzerimi değiştirdikten 10 dakika sonra aklıma araba almamak için bin tane gerekçe geliyor. neyse ki önümüzdeki günlerde pastırma yazı geliyormuş. kasım'a kadar binmeye devam edebileceğim herhalde.
ama doğu karadeniz'de ben anlamıştım kara sevdaya tutulduğumu. toplam 9 günlüğüne motordan ayrı kaldık, nasıl zoruma gitti, nasıl özledim anlatamam. her boşlukta karadeniz motosiklet turunun ayrıntılarını planladım: ne zaman yaparım? kimlerle gelirim?..
nasıl olacak bu iş bilemiyorum... nereden başladık bu merete???

Subject: xmax 250

bugün şöyle bir e-posta aldım:

“Subject: xmax 250

selamlar,

x-max araştırması yaparken blogger da rastladım yazılarınıza.

ben … 650 kullanıyorum ve sitede yazdığınız gibi şehir içinde eşimle gezmek biraz yorucu oluyor. ben de x-max düşünüyorum. boyum 1,82. sizin boyunuz da sanırım benim gibi uzun. biraz bana tecrübelerinizden bahseder misiniz. virajda filan sıkıntı oluyor yazmışsınız, daha önce scooterlerim oldu ama uzun süre kullanmadım. ‘x-max çok özel bir scooter, virajı filan da çok iyi’ diyorlar.

tecrübelerinizi paylaşmanız dileklerimle.

iyi seneler.”

sanıyorum bunu okuyunca gururlandım. artık bir motosikletçi olarak kabul görmeye başladığımı düşünüyorum. bu soru da bunun kanıtı bir anlamda. elbette hemen yanıtlamalıydım:

“selamlar,

öncelikle ben motosikletler hakkında karşılaştırma yapabilecek kadar uzun süredir motosiklet kullanmıyorum. bunu bilmeni isterim. (ne de olsa bir tatlı su motorcusuyum) bir CBF150'm ve bir x-max'im var. bir de arkadaşlarımdan ödünç alıp CBF250 ve BMW F650 kullandım. yaptığım karşılaştırmaları bu motorlar kapsamında düşünmelisin. (aramızda yakınlık oluşsun diye birinci tekil kişi kullanıyorum.)

ayrıca boyum 192 cm. ve 100 kg ağırlığındayım. (gülmeyin, meltem’in hamileliği nedeniyle hareketsiz kaldım ve biraz kilo aldım. ne var yani) motosikletleri genellikle yalnız kullanıyorum.

x-max250 şehir içinde ve dışında yeterli bir güce sahip. (ben 2008 enjeksiyonlu bir model kullanıyorum. ikinci el alacaksan 2008 öncesi modellerin karbüratörlü olduğunu bilmeni isterim.) (ben aldığım zaman enjeksiyonun ne olduğunu bile bilmiyordum. yalnızca iyi bir şey olduğunu biliyordum.) CBF150 yokuşlarda bayılıyordu. hatta şehir dışında, uzun rampalarda benim ağırlığımı çekemediği için hızımın 40 km. ye düştüğü olurdu. x-max ile böyle bir sıkıntıyı hiç yaşamadım. CBF150 ile en çok 110 km. hıza kadar çıkabilmiştim. x-max ile çevre yolunda 150'yi görüyorum. (kendi kendimi ihbar etmiş gibi oldum.) üstüne üstlük F650 ile 120 km hıza çıktığım zaman oluşan titreşim ve gürültü x-max'te kesinlikle olmuyor. çok kararlı bir sürüşü var ve çok kolay denetim altında tutulabiliyor.

otomatik vites olduğu için trafik ışıklarında ve dur-kalk sıkışık trafikte çok rahat ediyorum. vitesi düşünmek zorunda olmuyorum. F650 ile şehir içinde sol elime kramp giriyordu. ben işe gidip gelirken kullandığım için, x-max bana bu anlamda çok konfor sağladı.

dönüşler konusunda x-max'i CBF150 gibi scooter olmayan motorlarla kıyasladım. diğer maxiscooter ya da scooterlar ile kıyaslamadım. doğru tekniği kullanıyorsan (ben de honda eğitiminde öğrendim bu tekniği) bacaklarının arasında depo olması dönüşü çok kolaylaştırıyor. yani genel olarak scooterlarda dönüşün daha zor olduğunu da söyleyebilirdim. ama dönüşü belirleyen tek etmen bu değil elbet, tekerlek mesafesi, gidonun dönme kapasitesi ve en önemlisi sürücünün yetenekleri dönüşü belirleyecektir. x-max ile dönüşlere CBF ile girdiğimden daha yavaş giriyorum çünkü dönmek zor oluyor. CBF150'nin manevra kabiliyeti daha yüksek.

öte yandan CBF150 xmax'e göre daha dar bir motor ve arabaların arasından çok kolay kaçıyor. x-max daha geniş. özellikle gidon genişliği daha fazla. araçların arasından giderken aynalar jeep ya da transporter gibi araçların aynalarına çarpıyor. (hem de nasıl çarpmak. her gün kaç kişiden özür dilemek zorunda kalıyorum.) ancak ben çok iri yarı olduğum için gidonun geniş olması özellikle hoşuma gidiyor.

x-max'in koltuğu bindiğim bütün diğer motorlara göre çok daha konforlu ve sağlam. kullanılan malzeme suya ve diğer etmenlere dayanıklı. ıslak bile olsa yalnızca silip üzerine oturabiliyorsun, hemen kuruyor.

x-max'in bagajı ise en sevdiğim özelliklerinden birisi. içine laptop, el çantası, iş ceketi ve dosyaları koyup işe gidebiliyorum. daha da yer kalıyor. (buna karşılık anahtarsız olarak açmak çok zor değil. mekanizmayı biliyorsan kolayca açabilirsin. bu yüzden içinde genellikle pek birşey bırakmıyorum. bugüne kadar birşey olmadı. ama temkinli olmakta yarar var.)

göstergeleri çok kullanışlı. kırmızı bir renkte, ışıl ışıl göstergeleri var. dijital göstergesi de var. ben en çok saatini kullanıyorum mesela. özellikle gece karanlıkta göstergeleri okumak çok kolay oluyor.

farları biraz zayıf şehirler arası yollarda biraz sorun oluyor. xenon far istiyor. bir de kalkışlarda benim motorun gazında biraz boşluk var. önce o boşluğu almam gerekiyor ki hızlı kalkış yapabileyim. biraz ayar gerekiyor olabilir.

sana yardımcı olabildiğimi umuyorum. sormak istediğin birşey olursa yine yanıt vermeye çalışırım. (aslında soru sorsun diye ölüyorum. sordukça gururum okşanacak. ama elden ne gelir, mütevazi olmak gerekiyor.) genel olarak x-max'ten çok memnunum. ama yine de ben şehir dışı için de 650'lik bir şeyler almayı planlıyorum.

sen ikinci motor olarak bir x-max düşünüyorsan bence çok isabetli olmuş. yalnız uygun fiyat yakalamaya çalış, çünkü pahalı aletler. bir de 2008'den önceki modellerde kronik elektrik problemi varmış (konjektör arızası). sonradan çözmüşler. benim motorun ilk kullanıcısı da yaşamış benzer bir sorunu bir parçayı değiştirip halletmişler. alırken bir soruşturmakta yarar var.

sana ve eşine güvenli sürüşler diliyorum.”

nasıl da kapsamlı yanıtlamışım görüyor musunuz. kısa yazmayı bir türlü öğrenemedim.

ailemize yeni bir motosiklet katıldı

size bahsetmeye hiç fırsat bulamamıştım: mart ayında ikinci motosikletimizi aldık.

CBF 150'nin yanına hangi motoru katacağımıza karar verme süreci oldukça sancılı geçti. hayatım boyunca 650 cc.lik bir enduro sahibi olmayı düşledim. her türlü yol koşulunda sürmek için tasarlanmış enduro motosikletlerin bana en uygun tür olduğunu düşünüyorum. bu yüzden bütün kış enduro motosikletlerin fiyatlarını inceledim, özelliklerini araştırdım. sonunda uzun uzun inceledikten sonra bir maxi-scooter almaya karar verdim. 'nasıl yani?' diye sormayın. öyle oldu işte. eğer 650 cc.lik bir motosiklet alsaydım bir sezonda en çok 2.500-3.000 km. yol yapabilecektim ve yalnızca hafta sonları kullanabilecektim ama ben her gün kullanmak istiyordum. takım elbise ile 650 cc.lik motosiklet kullanmak da çok zor olacaktı vs. vs. aman, sizi ikna etmek zorunda değilim, öyle karar verdim işte.

maxi-scooter almaya karar verdikten sonra sıra hangisini seçeceğime karar vermeye geldi. ikinci el alacaktım. öncelikle kendime bir fiyat limiti belirledim. "bir enduro değil de bir maxi-scooter alacaksam ödeyeceğim para en çok 4.000 TL olmalı" diye uyduruktan bir limit belirledim kendime. CBF 150 şehir içinde kullanmak için fazlasıyla yeterli bir güce sahip. bu nedenle "alacağım maxi-scooter da bu kadar bir güce sahip olsa yeterli olur" diye düşündüm. ama maxi-scooter kategorisinde türkiye'de 150 cc.lik motosiklet bulunmadığını fark ettim. daha çok 400 ve 650 cc.lik maxi-scooterlar var türkiye karayollarında, onların da fiyatları ikinci el olarak bile benim kendim için belirlediğim limitin oldukça üzerinde. sahibinden.com'da 3 tane 150 cc.lik maxi-scooter vardı ve fiyatları benim belirlediğim limite uygundu. ama onlarda da yedek parça sorunu olduğunu öğrendim. uzatmayayım, son çare olarak motosiklet mağazalarını gezmeye karar verdim. işte ilk defa o zaman başka bir problemle daha karşılaşacağımı anladım: maxi bile olsa scooterlar benim için çok küçük. direksiyon dizlerime çarpıyor. üzüntü ve muz kabuğu. ama bu durum eldeki seçenekleri çok azalttığı için seçim yapmamı kolaylaştırdı.

sonunda bir mağazada gördüğüm yamaha x-max 250'leri beğendim. ikinci el olanlarda bile fiyat limitlerimin üzerindeydi ama isteklerime en yakın olan model buydu. internette biraz araştırma ile 2008 model 11.000 km.de bir tane buldum. fiyat 6.500 TL idi ama beğenmiştim ve haftasında aldım. böylece motorlu taşıtlar vergimiz bir araba ve iki motora yükselmiş oldu.

yeni motosikletim bir kez park halinde iken kaza geçirmişti. ufak tefek hasarlar vardı. motosikleti almadan götürüp servise göstermiş ve onay almıştık. yürür aksam çok iyiydi. aldıktan hemen sonra da bakıma soktuk. frenler bitmiş, yenileriyle değiştirildi. herşeyi gözden geçirildi.

yeni motosikletimin ilk sürüşünde hemen en önemli özürünü fark ettim. bacakların arasında bir depo bulunmadığından virajları almak oldukça zor oluyor. yatmıyor bir türlü, o yüzden de dönüş çizgisini kaybetmek çok kolay oluyor. bir de gazı biraz fazla açarsan hemen arkası kaymaya başlıyor.

ama genel olarak en çok zorlandığım konu motosikletin süspansiyonlarının oldukça sert olması. bozuk türk yollarında bazen nasıl işkence olduğunu anlatamam. yalnızca bu yüzden otobanlardan gittiğim ve ara yollara girmediğim çok oluyor.

yeni motosikleti alınca hanım artık beni CBF 150'ye bindirmez oldu. geçenlerde yeniden bir bindim, vitesleri kullanmakta epey zorlandım. Ama CBF 150'nin ne kadar iyi bir motosiklet olduğunu da daha iyi anladım. çok hafif ve kullanımı çok rahat kesinlikle.

bakalım 650 cc.lik bir enduro'yu ne zaman alabileceğim...